Stworzenie image firmy-analiza

Stworzenie image firmy jest początkiem dobrych stosunków społecznych. W jaki sposób Phil nawiązywał kontakty, aby stworzyć pożądany image? Oto kilka zasad jakich trzymał się Phil od dnia otwarcia firmy:

  • Klient otrzymywał przeważony, a nie niedoważony towar.

  • Klient był zachęcany do zabierania odcinka z zapisaną wagą.

  • Phil uczył się działań swoich klientów – odwiedzał ich farmy.

  • Phil dotrzymywał swoich zobowiązań – w umówionym dniu dostarczał towar nawet po zamknięciu firmy.

  • Phil promował biznes poprzez kosztowne wycieczki na doświadczalną farmę XXXX.

  • Phil pomagał farmerom przeprowadzać próby skuteczności żywienia.

  • Phil zawsze, kiedy było to możliwe, wykorzystywał swoich klientów do reklamy.

  • Phil przeprowadzał demonstracje w sklepie.

  • Phil, jeśli tylko mógł, zabierał swoich klientów na kawę do pobliskiej restauracji.

  • Phil używał symbolu firmy na budynkach i ciężarówkach.

  • Phil używał symbolu firmy na wizytówkach, które dawał klientom.

  • Phila poproszono o przewodniczenie radzie miejskiej, na co się zgodził i został wybrany.

  • Phil działał aktywnie w lokalnym kościele.

  • Phil był aktywnym członkiem lokalnego klubu sportowego.

Zatopiona firma-analiza

Firma Phila była zlokalizowana w równej odległości od rzek Grass River i Grass Creek. Pod koniec lipca nastąpiło oberwanie chmury. Glass była już wówczas w stanie powodziowym i firma Phila była zalana na wysokość 60 cm przez około dwie godziny. Firma dostarczająca koncentraty i produkty sanitarne przyszła na pomoc „Exeter Feed & Grain”. Natychmiast zabrano całe zapasy magazynowe Phila i poinformowano o zdarzeniu miejscową gazetę, która zrobiła zdjęcia. Później zwrócono pasze i przez 3 tygodnie na całej stronie gazety informowano klientów, że mogą korzystać z nienaruszonych produktów sanitarnych i paszy !,Exeter Grain” dzięki uprzejmości firmy XXXX, która wysoko ceni swoich klientów.

WNIOSKI

  • Stosunki międzyludzkie są planowanym sposobem utrzymywania społecznego uznania.

  • Firma XXXX nie tylko wywołała pozytywne odczucia u właścicieli „Exeter Feed & Grain”, ale także rozwinęła ich lojalność w stosunku do dobrego sąsiada.

  • „Dobry sąsiad” wywołał życzliwość klienta umożliwiającą prowadzenie dalszych interesów, a nawet poprawiającą podział rynku.

  • Popularność można uzyskać poprzez kontakty, które są skuteczniejsze niż opłacana reklama. Zdjęcie w gazecie na pierwszej stronie wyraźnie pokazuje nazwę firmy na ciężarówce.

Magazynowanie informacji o firmie

Istnieje kilka możliwości magazynowania tych informacji:

  1. Książeczki czekowe. Dobrze jest zapisywać wszelkie fundusze, zarówno wpływy jak i wydatki, przepływające przez twoje rachunki czekowe. Jest to dokument pokazujący na co i kiedy zostały wydane lub zdeponowane pieniądze. Skasowany czek stanowi dowód zapłaty w przypadku rewizji ksiąg przez Urząd Skarbowy. Dlatego też ważne jest utrzymywanie oddzielnie osobistych finansowych transakcji i transakcji firmy. Nawet jeśli prowadzisz małą firmę w domu, utrzymuj oddzielnie rachunki czekowe i oszczędnościowe dla wydatków i dochodów firmy.

  2. Ewidencja przychodów. Nie jest to nic innego jak tylko poręczna lista pieniędzy, które otrzymałeś, zawierająca datę, źródło i powód wpływu.

  3. Edwidencja zakupów. Jest to jeszcze jeden zapis będący podsumowaniem ilości wszystkich wydanych pieniędzy, wraz z datą i ich przeznaczeniem.

  4. Ewidencja środków trwałych. Lista wszystkich stałych obiektów (budynków, pojazdów, wyposażenia itp.) wraz z datą nabycia, zapłaconą ceną i aktualną wartością rynkową

  5. Karty wynagrodzeń. Zapis dla każdego pracownika zawierający datę i wielkość wypłaconego mu wynagrodzenia, wielkość potrąconych podatków, opłat na ubezpieczenie i fundusz emerytalny.

 Rejestry potrzebne dla spółek i współpracujących firm są obszerniejsze. Dyrektor spółki akcyjnej musi prowadzić rejestr:

  • wynagrodzeń płaconych urzędnikom

  • dywidend płaconych akcjonariuszom.

Każdy partner musi prowadzić rejestr swoich indywidualnych zysków i strat.

Program szkolenia i komunikacja wewnętrzna

Nowy personel przechodzi przez okres szkolenia. Może to nie być formalnie określony czas, a tylko okres kiedy poznają innych pracowników i zapoznają się z wykonywanymi czynnościami. Z drugiej jednak strony zajmowane stanowisko może wymagać skomplikowanego i intensywnego programu szkolenia. Zanim zatrudnisz kogoś na jakimś stanowisku i będzie on mógł je zająć musisz dokładnie poinformować go o swoich wymaganiach. Idealna sytuacja byłaby wtedy, gdybyś sam krok po kroku wprowadzał nowego pracownika w jego obowiązki. Nie jest to jednak ani realistyczne ani praktyczne. Dlatego też musisz stworzyć program szkolenia dla nowych pracowników wykorzystując albo doświadczony personel albo pisemne instrukcje. Możesz mieć tylu pracowników, że nie będziesz w stanie często rozmawiać z każdym z nich. Chociaż dobrze jest pozostawać w kontakcie z pracownikami (powinieneś dać im poznać, że jesteś zainteresowany ich pracą), to jednak inne obowiązki mogą ci nie pozwolić na częste rozmowy. Jedną z metod utrzymywania wewnętrznego komunikowania jest robienie notatek. To szybki i efektywny sposób przekazywania informacji dla każdego. Jego zaletą jest to, że pozostawia pisemny zapis komunikacji. Informacja przekazywana ustnie od pracownika do pracownika zawsze może ulec zmianie. Zapisana informacja pozostaje.

Co zrobisz, kiedy klienci nie zaakceptują ustalonej przez ciebie ceny

Co zrobisz, kiedy klienci nie zaakceptują ustalonej przez ciebie ceny twojego produktu czy usługi? Oto kilka rzeczy, o których powinieneś pamiętać:

  1. Publiczna akceptacja zmiany cen. Łatwiej obniżyć ceny niż je podwyższyć. Możesz ustalić sobie skalę cen, poczynając od najbardziej optymistycznej, a kończąc na przynoszącej minimum zysku. Próbuj sprzedawać za optymalną cenę. Jeśli nie jesteś w stanie utrzymać wielkości sprzedaży przy tej cenie, wtedy obniż ją. Jeśli zaczniesz ustalać ceny od najniższego końca, możesz stracić swoich miejscowych klientów w momencie, gdy będziesz musiał podnieść ceny.

  2. Akceptacja małego marginesu. Możesz zostać zmuszony do akceptacji małego marginesu zysku. Twoim celem może byc 20% zysku. Jeśli jednak nie będziesz miał odpowiedniej ilości klientów na tym poziomie cenowym, wtedy będziesz musiał zmniejszyć cenę i zaakceptować mniejszy zysk.

  3. Zmniejszenie kosztów. Inną alternatywą jest zmniejszenie kosztów własnych. Być może istnieje bardziej efektywna metoda produkcji twojego wyrobu albo tańszy sposób świadczenia usługi. Odnoszący sukces dyrektorzy porafią obciąć nadmierne wydatki firmy.

  4. Urozmaicenie usług i produktu. Możesz być w stanie pokonać konkurencję zwracając uwagę na jakość, wykonanie, czas dostarczenia, itp. Klient zapłaci więcej za to, co uzna za lepsze.

  5. Zaprzestanie produkcji. Może się tak zdarzyć, ze nikt nie kupi produktu za cenę, którą chcesz zmienić. Kiedy zawiodą już wszystkie inne możliwości, najlepiej po prostu przerwać produkcję danego artykułu albo zastapić go innym.

Cena produktu a usługa

Istnieje bezpośredni związek pomiędzy ceną produktu lub usługi a ilością tego produktu czy usługi, jaką sprzedajesz. Najwyższa cena, jaką jesteś w stanie otrzymać, może wcale nie przynieść najlepszych skutków dla nteresu. I na odwrót, wielkość sprzedaży może się zwiększyć wraz z obniżeniem ceny. Rozważmy prosty przykład, ałóżmy, że koszt zmienny anego wyprodukowanego artykułu wynosi 3 zł. Znaczy to, że potrzebujesz materiału i robocizny o wartości 3 zł, aby wyprodukować taki artykuł. Możesz zastanawiać się nad ustaleniem ceny za 1 sztukę na 4 zł lub 5 zł. Przypuśćmy, że przy cenie 5 zł za sztukę, oceniasz sprzedaż na 10 000 sztuk, a przy cenie 4 zł na 30 000 sztuk. Ilość pieniędzy, jaką uzyskasz ponad koszty zmienne, możesz zaliczyć do kosztów stałych i zysku. Łatwo możesz zauważyć, że niższa cena tj. 4 zł będzie najlepsza w wyżej wymienionych przypadkach. Jednak jeśli działasz na ograniczonym rynku, który może zakupić tylko 10 000 sztuk w określonym okresie, ale jest gotów zapłacić 5 zł za sztukę, wtedy 5 zł będzie najlepszą ceną.

Umowa o leasing

Dzierżawcą jest osoba (lub spółka), która używa danego majątku. Oddający w dzierżawę jest osobą (lub spółką), która posiada ten majątek. W umowie o leasing należy uwzględnić kilka spraw takich jak:

  1. Ustalenia finansowe określające płatności.

  2. Czas trwania dzierżawy.

  3. Zabezpieczenie na wypadek uszkodzenia czy zniszczenia.

  4. Ustalenie strony, która otrzymuje kredyt inwestycyjny.

  5. Ustalenie strony, która jest odpowiedzialna za utrzymanie i podatki

  6. Odnowienie istniejących umów.

  7. Kara za zerwanie umowy.

  8. Ustalenie strony, która będzie płacić składki ubezpieczeniowe za wydzierżawiony sprzęt czy budynki.

  1. Inne specjalne zabezpieczenia.

Koszty prowadzenia firmy

Poznanie kosztów związanych z prowadzeniem firmy. Jedną ze wspólnych cech dyrektorów firm odnoszących sukcesy jest dokładna znajomość kosztów, jakie ponosi ich firma. Twoje szanse na odniesienie sukcesu będą większe, jeżeli będziesz dokładnie znał wydatki związane z założeniem i prowadzeniem swojego interesu.  Przyjrzyjmy się przypadkowi, który pokazuje, że dobra znajomość kosztów pomoże nowemu przedsiębiorcy zaoszczędzić pieniędze i uwolnić się od bólów głowy.

Pierwsza usługa

Podczas letnich wakacji Ed Johnson pomagał dziadkom malować ich farmę Doszedł do wniosku, że nie tylko lubi tę pracę, ale także, że dobrze ją wykonuje. Postanowił, że za rok kiedy skończy szkołę założy firmę zajmującą się malowaniem domów. Jego zarobki będą wspaniałe. Wiedział, że będzie potrzebował drabin, pędzli i rozpylacza do farby. Jego ojciec zgodził się pożyczyć mu pieniądzy na zakup sprzętu. Ed umieścił ogłoszenie w gazecie i w tydzień później został wezwany, aby zrobić swój pierwszy kosztorys. Zmierzył dom, odjął powierzchnię okien i drzwi oraz oszacował, że będzie potrzebował około 12 galonów farby. Przy cenie 21$ za galon, farba będzie kosztowała 252$. Pomyślał także, że jeśli on przy pomocy dziadka pomalował dom na farmie w przeciągu 3 dni, jemu samemu zajmie to 5 dni. Zaplanował wziąć 8$ za godzinę pracy i w ten sposób wycenił swoją pracę na 575$. Oferta Eda została przyjęta i tego samego popołudnia Ed zakupił potrzebne materiały. Miał rozpocząć malowanie następnego ranka o godzinie 8.

Finanse publiczne

Finanse publiczne to nazwa, która przeciętnemu człowiekowi intuicyjnie i mętnie kojarzy się z finansami państwa. I nie bez powodu. Definicyjnie finanse publicznie oznaczają wszystkie procesy, które związane są z pozyskiwaniem i rozdysponowaniem środków publicznych. Czym są zaś owe środki publiczne? To wszystkie te zasoby, które posiada administracja państwowa. To właśnie finanse państwowe. Warto zastanowić się nad tym z jaką odpowiedzialnością wiążę się praca na stanowisku, które odpowiada za finanse publiczne. Już samo zarządzanie finansami gospodarstwa domowego, czy przedsiębiorstwa wiąże się z potrzebą mniej lub bardziej pogłębionej analizy ekonomicznej (oczywiście im ona dokładniejsza, tym skuteczniejsza i przynosi nam większe korzyści). Gdy trzeba się jednak zając całością rynku gospodarczego jakiegoś państwa, musi to być poprzedzone szczegółowymi badaniami, a wyprowadzone wnioski muszą być wyciągane dużo ostrożniej. Dlatego oczywiście za finanse publiczne odpowiada nie jedna osoba, ale cała grupa dobrze przygotowanych specjalistów.

Tags:

Zarządzanie marką

Coraz trudniej jest dzisiaj skutecznie zarządzać międzynarodową marką. Głównie największym problemem jest ogrom informacji i decyzji do podjęcia, w których nawet komputery i cyfryzacja nie są w stanie poważnie pomóc. Aby skutecznie zarządzać marką notowaną na giełdzie trzeba więc pracować w sposób idealny. To natomiast sprawia, że większość ludzi, którzy na własnych barkach zbudowali wielką firmę, jak Bill Gates ze swoim Microsoftem czy Steve Jobs ze swoim Apple, z wolna ustępują miejsca swoim najbliższym współpracownikom, którzy mają dużo lepsze wykształcenie i przygotowanie do zarządzania wielką firmą. Oczywiście jako właściciele i twórcy tych potęg nigdy nie zrezygnowali z możliwości decydowania o wszystkich najważniejszych kwestiach a przede wszystkim dokładnie nadzorowali pracę nad najważniejszymi wprowadzanymi na rynek nowymi produktami. Samo zarządzanie jednak dla oddzielenia prywatnego życia od pracy coraz częściej przekazuje się osobom trzecim, wykształconym i doświadczonym w warunkach giełdowych.

Tags: , , , ,

W INNYM ZNACZENIU

W innym znaczeniu równość formalna może oznaczać sytuację, w której równe pra­wa dla różnych grup ludzi są jedynie prawnym pozorem, gwarantującym możliwość działań grupy silniejszej ekonomicznie. Wydaje się, że Leninowi bliższe było to drugie rozumienie równości formalnej. Pisał bowiem o niej naj­częściej tak oto: „Demokracja burżuazyjna, pro­klamując uroczyście równość wszystkich oby­wateli, w rzeczywistości obłudnie maskowała panowanie wyzyskiwaczy-kapitalistów, oszu­kując masy teorią, jakoby możliwa była w pra­ktyce równość wyzyskiwacza z wyzyskiwany­mi”.Wyjście poza równość formalną — twierdził Lenin — może dokonać się jedynie w społe­czeństwie bezklasowym.Ponieważ w okresie dyktatury proletariatu klasy istnieją, wobec tego i równość, jaka da się w tym społeczeń­stwie stosować, będzie jedynie formalna.

RÓWNOŚĆ FORMALNA

Społeczeń­stwo realizujące tę zasadę, a jednocześnie pra­gnące urzeczywistnić jednakowość płac — to społeczeństwo o nierównym czasie pracy; stąd jednakowość płac połączona z równością czasu pracy jest nieegalitarna z punktu widzenia za­sady „każdemu według pracy”. Lenin nazywa taką równość formalną. Zatrzymajmy się chwi­lę przy tym terminie. Równość formalna to taki rodzaj równości, który osłania faktyczną nierówność. Faktyczna nierówność jest dla Lenina charakterystyczną cechą społeczeństw o klasowej strukturze. Rów­ność formalną można odnosić do pewnych tyl­ko, wybranych dziedzin życia społecznego (np. równość wobec prawa), gdy system społeczny nie ingeruje w te nieegalitarne sytuacje, które mają inne źródła niż obowiązujące prawodaw­stwo.

POZA PODZIAŁAMI

Społeczeństwo więc, poza podziałami klaso­wymi, dzieli się ma tych, którzy pracują, i na tych, którzy nie pracują, czyli w tym wypadku na dwie grupy obdarzone różnymi prawami. Zasada „każdemu według pracy” jest przez Le­nina uważana za realizację burżuazyjnej rów­ności formalnej. Cóż bowiem zasada owa pro­ponuje? Załóżmy, że Jan potrzebuje 8 godzin, aby wykonać pracę równą pracy Piotra, który zużywa jednak tylko 4 godziny (mając np. lep­sze warunki pracy, wyższe kwalifikacje itp.). Jeżeli więc obaj pracują po 8 godzin dziennie, to Piotrowi należy się podwójne w stosunku do Jana wynagrodzenie (zakładając oczywiście istnienie dobrych mierników pracy). Tak więc u podstaw zasady „każdemu według pracy” tkwi założenie jednakowości pracy.

DYKTATURA PROLETARIATU

Pojęcie dyktatury proletariatu zakłada już niejako „definicyjnie” nierówność klas społecz­nych w sferze politycznej. Proletariat obejmuje władzę i wykorzystuje ją dla realizacji włas­nych, klasowych interesów. Interesy innych klas są podporządkowane celom klasy panują­cej, jak w każdym społeczeństwie o klasowej strukturze.Okres rewolucji w Rosji – wymagał — dla utrzymania władzy — wprowadzenia szeregu restrykcji prawnych wobec pewnych grup spo­łecznych. Nie zawsze są to restrykcje wobec klasy. W 1917 roku Lenin pisał: ,,«Kto nie pracuje, nie powinien jeść», ta zasada socjali­styczna została już wprowadzona w życie; «za jednakową ilość pracy jednakowa ilość pro­duktu — również i ta zasada socjalistyczna została już wprowadzona w życie. Jednakże nie jest to jeszcze komunizm i nie usuwa to jesz­cze «prawa burżuazyjmego», które ludziom so­bie nierównym za nierówną (faktycznie nie­równą) ilość pracy przyznaje równą ilość produikitu.”

DOPÓKI ISTNIEJĄ RÓŻNICE

„Póki istnieją różnice narodowe i państwowe między narodami i krajami — a różnice te bę­dą się utrzymywały jeszcze bardzo a bardzo długo nawet po urzeczywistnieniu dyktatury proletariatu w skali światowej — póty jedność międzynarodowej taktyki komunistycznego ru­chu robotniczego wszystkich krajów wymaga nie usuwania różnorodności, nie znoszenia róż­nic narodowych (jest to w chwili obecnej ma­rzenie niedorzeczne), lecz takiego stosowania podstawowych zasad komunizmu (Władza Ra­dziecka i dyktatura proletariatu), które by we właściwy sposób modyfikowało te zasady w szczegółach, prawidłowo je dopasowywało, przystosowywało do różnic narodowych i na- rodowo-państwowych”.Jeżeli spróbowalibyśmy w tym miejscu określić stosunek Lenina do idei egalitaryzmu* to nie wyszlibyśmy poza stwierdzenia nie tyle ogólne, co ogólnikowe.

CHARAKTERYSTYCZNE DLA LENINA

Znów więc mamy do czynienia z charaktery­stycznym dla Lenina w kwestiach egalitarnych dążeniem, aby wyjść poza formalną równość szans (np. równość prawną) i nadać stosunkom między narodem rosyjskim a innymi narodami walor autentycznego egalitaryzmu. Sformuło­wana tak zasada ogólna zostaje przez Lenina sprecyzowana w związku z pojawiającymi się próbami podporządkowania dróg budowy socja­lizmu w poszczególnych republikach metodzie wypracowanej i realizowanej przez naród ro­syjski. Lenin staje na stanowisku, że jednoli­tość dróg i metod jest narzuceniem rosyjskiego punktu widzenia innym narodom; ponadto bar­dziej funkcjonalna jest jedność celu, a rozma­itość dróg — dla prostego powodu ze każdy naród jest wytworem innych warunków insitorycznych i potrzebuje metod dla siebie specy­ficznych.

RELACJA ŻYCIA SPOŁECZNEGO

Urzeczywistnienie tak pojętego egalitaryzmu płci powinno być dziełem samych kobiet, po- dobnie jak wyzwolenie robotników powinno być ich własnym dziełem. Aktywność społecz­na kobiet, dbałość o swe grupowe interesy miała przyśpieszyć rozwój sytuacji, w której kobieta stałaby się równoprawnym partnerem mężczyzny. Wreszcie ostatnia relacja życia społecznego, w odniesieniu do której Lenin formułował za­sady egalitarne — stosunki między narodami. Związek Radziecki, dziedzicząc po Rosji car­skiej strukturę wielonarodową, stanął przed problemem zdefiniowania rodzaju stosunków między narodami wchodzącymi w skład pań­stwa. Lenin wyrażał w tej kwestii stanowisko, które możemy nazwać egalitarnym. Pisał: „Dla proletariusza jest rzeczą nie tylko ważną, lecz również żywotnie konieczną zapewnienie so­bie ze strony obcoplemieńców maksimum za­ufania w proletariackiej walce klasowej. Co jest do tego potrzebne?

PRAWDZIWE WYZWOLENIE KOBIETY

Prawdzi­we wyzwolenie kobiety, prawdziwy komunizm rozpocznie się dopiero tam i dopiero wtedy, gdzie i kiedy rozpocznie się masowa walka (kierowana przez posiadający władzę państwo- wą proletariat) przeciw temu drobnemu go­spodarstwu domowemu, a raczej jego masowa przebudowa w wielkie socjalistyczne gospo­darstwa”.Zrównanie kobiet z mężczyznami nie ozna­czało dla Lenina jednakowości obowiązków kobiety i mężczyzny ani jedynie jednakowoś­ci praw, dających formalnie równe szanse. Po­legać miało na stworzeniu równości warunków uczestnictwa w życiu społecznym.„Rzecz ja­sna, chodzi tu nie o to, aby zrównać kobietę z mężczyzną pod względem wydajności pracy, zakresu pracy, długości czasu pracy, warun­ków pracy itd., lecz o to, żeby kobiety nie ujarzmiało jej położenie gospodarcze, odmien­ne od położenia mężczyzny”.